Wikia


Kleif is de kleinste Isselse provincie, gelegen tussen Wiedsoage en Lense. Het bestaat uit het gelijknamige eiland en enkele kleinere eilanden. Kleif is dichtbevolkt. De provinciehoofdstad Lujltjurk is de grootste stad met bijna 180.000 inwoners.

De reus HjildrEdit

VK 214

De heks Sigardi zou nog steeds over de Isselse zeeën waken.

Kleif zou z'n hoge ligging te danken hebben aan een reus, Hjildr. De mythe van Hjildr is tegenwoordig één van de bekendste voorchristelijke Isselse verhalen. Hjildr was een enorme reus, die het lage, vruchtbare eiland bewoonde en er alle mensen van verjoeg, of erger nog, vermoordde. Zij van Lense, die het eilanden graag zouden gaan bewonen, slaagden er niet in de reus te verdrijven.

De heks Sigardi doet de voorspelling, dat niemand de reus kan verslaan. De reus kan alleen zichzelf verslaan, zegt ze, en dat zal hij nooit doen. Tenzij iemand zo sluw is dat de reus geen keus gelaten wordt.

Een jongeling, Adda geheten, biedt aan de reus te verslaan, als hij de leiding over de missie maar krijgt. Nadat Adda al twee keer is weggehoond geeft de koning (op aansporen van zijn dochter) hem toch de kans. Het eerste wat Adda doet is een grote kudde schapen kopen, wat opnieuw tot gehoon leidt, en zelfs tot beschuldigingen. Adda houdt een vurig betoog voor zijn zaak, zonder zijn plannen prijs te geven, en weet de koning wederom te overtuigen.

Adda brengt een schaap naar het eiland, zet dat in een kuil en wacht. De reus komt, eet het schaap op, en verdwijnt weer. De volgende dag doet Adda hetzelfde, maar ditmaal heeft hij de kuil iets dieper gemaakt. De reus komt, bukt, en eet. Zo gaat het enige tijd door, totdat de kuil zo diep is, dat de reus, wanneer hij het schaap probeert te grijpen, klem komt te zitten en niet meer loskomt.

Adda spreekt dan tot de reus, en legt hem uit dat hij zich alleen kan redden door kleiner te worden. Door zijn grootte zit hij immers gevangen. Uiteindelijk kiest de reus eieren voor zijn geld en begint inderdaad te krimpen. En terwijl hij kleiner wordt, groeit het eiland: de grootte en kracht van de reus glijden als het ware in het gesteente, het eiland rijst omhoog, hoog boven de zee uit. Rotsige kusten en kliffen ontstaan.

Uiteindelijk rest van de reus niets meer dan een zwerfsteen (die zou zijn hart zijn) en is het eiland voor bewoning geschikt.

LandschapEdit

VK 209

Het eiland Farnoul voor de kust van Akkerá

Typisch voor Kleif zijn de hoge kusten, de kliffen, die niet alleen langs de westkust voorkomen (niet ongewoon in Issel, omdat de Noordzeekust nu eenmaal de meeste erosie ondergaat) maar ook in het noorden en oosten. De kliffen zijn hoog en spreken tot de verbeelding, vooral die rond Beireton, omdat het hier krijtrotsen zijn - de associatie met de white cliffs of Dover is snel gelegd.

Het centrum van Kleif bestaat uit heuvellandschappen en rond Beur relatief vlakke hoogveengebieden, die tegenwoordig grotendeels ontgonnen zijn. Nabij het hoogste punt van eiland, de Starwel, is de bron van de Lustar, een riviertje dat tot een kilometer of zeven landinwaarts nog bevaarbaar is, uniek in Issel. Ten westen van de Lustar liggen bossen en heuvels en uiteindelijk weer de kust.

Het zuidoosten heeft een ander landschap: hier ligt een landschap dat eerder met dat van Wiedsoage te vergelijken is. Rond Marston is Kleif vlak en drassig. Toch is het minder ruig dan de oostkust van Wiedsoage en ontbreken de typische houla.

BewoningEdit

Kleif is dichtbevolkt. Vooral rond Lujltjurk en Ny-Kleif en, in het zuiden, rond Marston, is de verstedelijking goed zichtbaar. Over het eiland voeren vele geasfalteerde wegen en spoorwegen. Ondanks deze stedelijke inrichting zijn er ook landelijke gebieden bewaard, zij het met minder succes dan op Lense.

EconomieEdit

Veel inwoners van Kleif zijn forens: zij reizen naar de grote centra It Ton en Langheul. Op het eiland zelf zijn vooral de industrieën van Ny-Kleif en de dienstensector in Lujltjurk belangrijk. Ook de traditionele beroepen - landbouw, visserij - zijn nog steeds belangrijk. Tussen Ny-Kleif en Lujltjurk is de glastuinbouw aan een opmars bezig.

Taal en dialectEdit

De dialecten van Kleif zijn heel typisch voor het westen van Issel. De -n klinkt aan het einde van woorden meestals als -ng, klinkers worden scherp, maar kort uitgesproken en de sk- is in bepaalde posities (voor ie, ea, e) een sj- geworden, al is die laatste verschuiving vooral voor het zuiden typisch. In het noorden stelt de sj- juist vaak een Standaardisselse tj- voor.

Ten noordwesten van Akkerá, en vroeger meer dan nu ook ten zuiden van deze stad, wordt Nederlands gesproken. Deze taal is hier destijds door Nederlandse boeren, die de veenmoerassen ontgonnen, gebracht. Het Nederlands heeft in Issel zo z'n eigen uitspraak. De sch- is zo vaak vervangen voor sk- en sj-, overeenkomstig de dialecten in de omgeving, en de diftongering die zo typisch is voor het Nederlands in Nederland heeft niet doorgezet.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Around Wikia's network

Random Wiki